Author: admin

Nembutal (pentobarbital): bijwerkingen, gebruik, dosering, interacties, waarschuwingen

Post author By admin
Post date March 17, 2026
No Comments on Nembutal (pentobarbital): bijwerkingen, gebruik, dosering, interacties, waarschuwingen

Nembutal

Generieke naam: pentobarbital
Merknaam: Nembutal
Geneesmiddelklasse: barbituraat

Wat is Nembutal?

Nembutal (natriumpentobarbital) is een barbituraat dat werkt als een kalmerend middel, of sedativum, en wordt kortdurend gebruikt voor de behandeling van slapeloosheid. Nembutal wordt ook gebruikt als noodbehandeling bij epileptische aanvallen en om patiënten in slaap te brengen voor een operatie. Nembutal is verkrijgbaar in een generieke vorm.

Bent u op zoek naar een plek om Nembutal online te kopen zonder recept in Nederland en België? Dan kunt u rechtstreeks bestellen bij deze gerenommeerde 5-sterrenwebsite. Ze zijn erg goed en betrouwbaar en verkopen al meer dan 8 jaar originele medicijnen in Nederland en België met een zeer goede reputatie. Dit is de beste website die ik iedereen kan aanbevelen om Nembutal en andere medicijnen te kopen, met of zonder recept.

Nembutal kopen zonder recept

Wat zijn de bijwerkingen van Nembutal?

Veel voorkomende bijwerkingen van Nembutal zijn:

problemen met geheugen of concentratie,
opwinding,
prikkelbaarheid,
agressie (vooral bij kinderen of ouderen),
verwardheid,
verlies van evenwicht of coördinatie,
nachtmerries,
misselijkheid,
braken,
verstopping,
hoofdpijn,
slaperigheid,
een ‘kater’-effect (slaperigheid de dag na een dosis),
agitatie,
nervositeit,
slapeloosheid,
angst,
duizeligheid,
lage bloeddruk,
reacties op de injectieplaats of
huiduitslag.

Raadpleeg onmiddellijk een arts als u last heeft van ernstige bijwerkingen van Nembutal, zoals:

hallucinaties,
zwakke of oppervlakkige ademhaling,
trage hartslag,
zwakke pols of
het gevoel flauw te vallen.

Dosering van Nembutal

De dosering van Nembutal wordt bepaald door de leeftijd, het gewicht en de conditie van de patiënt.

Welke geneesmiddelen, stoffen of supplementen hebben een wisselwerking met Nembutal?

Nembutal kan een wisselwerking hebben met andere medicijnen, waaronder bloedverdunners, doxycycline, andere medicijnen tegen epilepsie, MAO-remmers, griseofulvine, anticonceptiepillen, hormoonvervangende oestrogenen of steroïden. Vertel uw arts welke medicijnen u allemaal gebruikt.

Nembutal tijdens zwangerschap en borstvoeding

Gebruik Nembutal niet als u zwanger bent. Het kan schadelijk zijn voor de foetus. Nembutal kan verslaving of ontwenningsverschijnselen veroorzaken bij een pasgeborene als de moeder het medicijn tijdens de zwangerschap gebruikt. Nembutal kan in de moedermelk terechtkomen en schadelijk zijn voor een baby die borstvoeding krijgt. Gebruik dit medicijn niet zonder uw arts te raadplegen als u borstvoeding geeft. Nembutal kan verslavend zijn. Stop niet abrupt met het gebruik van Nembutal na langdurig gebruik, anders kunt u ontwenningsverschijnselen krijgen.

Aanvullende informatie over Nembutal

Ons Nembutal Bijwerkingen Geneesmiddelencentrum biedt een uitgebreid overzicht van beschikbare geneesmiddelinformatie over de mogelijke bijwerkingen bij gebruik van dit medicijn.

Beschrijving van Nembutal

Barbituraten zijn niet-selectieve centraal zenuwstelselonderdrukkers die voornamelijk worden gebruikt als sedatieve hypnotica en ook als anticonvulsiva in subhypnotische doses. Barbituraten en hun natriumzouten vallen onder de federale Controlled Substances Act (zie de sectie “Drugsmisbruik en -afhankelijkheid”).

De natriumzouten van amobarbital, pentobarbital, fenobarbital en secobarbital zijn verkrijgbaar als steriele parenterale oplossingen.

Barbituraten zijn gesubstitueerde pyrimidinederivaten waarvan de basisstructuur, die deze geneesmiddelen gemeen hebben, barbituurzuur is, een stof die geen activiteit in het centrale zenuwstelsel (CZS) heeft. CNS-activiteit wordt verkregen door alkyl-, alkenyl- of arylgroepen te substitueren op de pyrimidine-ring.

NEMBUTAL-natriumoplossing (pentobarbitalnatriuminjectie) is een steriele oplossing voor intraveneuze of intramusculaire injectie. Elke ml bevat 50 mg pentobarbitalnatrium in een vehikel van propyleenglycol (40%), alcohol (10%) en water voor injectie, aangevuld tot het volume. De pH wordt aangepast tot ongeveer 9,5 met zoutzuur en/of natriumhydroxide.

NEMBUTAL (pentobarbital)natrium is een kortwerkend barbituraat, chemisch aangeduid als natrium 5-ethyl-5-(1-methylbutyl)barbituraat. De structuurformule voor pentobarbitalnatrium is:

Het natriumzout komt voor als een wit, licht bitter poeder dat goed oplosbaar is in water en alcohol, maar vrijwel onoplosbaar in benzeen en ether.

Gebruik van Nembutal

Parenteraal
Sedatiemiddelen.

Hypnotica, voor de kortdurende behandeling van slapeloosheid, aangezien ze na 2 weken hun effectiviteit voor het in slaap brengen en doorslapen lijken te verliezen (zie het hoofdstuk “Klinische farmacologie”).
Preanesthetica.
Anticonvulsiva, in anesthetische doses, voor de noodbehandeling van bepaalde acute convulsies, bijvoorbeeld die geassocieerd met status epilepticus, cholera, eclampsie, meningitis, tetanus en toxische reacties op strychnine of lokale anesthetica.

Dosering voor Nembutal

De dosering van barbituraten moet individueel worden bepaald, rekening houdend met de specifieke eigenschappen en de aanbevolen toedieningssnelheid. Factoren die hierbij een rol spelen zijn de leeftijd, het gewicht en de conditie van de patiënt. Parenterale toediening mag alleen worden toegepast wanneer orale toediening onmogelijk of onpraktisch is.

Intramusculaire toediening

Intramusculaire injectie van de natriumzouten van barbituraten moet diep in een grote spier worden toegediend. Een volume van 5 ml mag op geen enkele injectieplaats worden overschreden vanwege mogelijke weefselirritatie. Na intramusculaire injectie van een hypnotische dosis moeten de vitale functies van de patiënt worden gecontroleerd. De gebruikelijke dosering voor volwassenen van Nembutal-natriumoplossing is 150 tot 200 mg als eenmalige intramusculaire injectie; de aanbevolen dosering voor kinderen varieert van 2 tot 6 mg/kg als eenmalige intramusculaire injectie, met een maximum van 100 mg.

Intraveneuze toediening

Nembutal-natriumoplossing mag niet worden gemengd met andere medicijnen of oplossingen. Intraveneuze injectie is alleen toegestaan in situaties waarin andere toedieningsroutes niet mogelijk zijn, bijvoorbeeld omdat de patiënt bewusteloos is (zoals bij een hersenbloeding, eclampsie of status epilepticus), omdat de patiënt zich verzet (zoals bij delirium), of omdat snel handelen noodzakelijk is. Langzame intraveneuze injectie is essentieel en patiënten moeten tijdens de toediening nauwlettend worden geobserveerd. Dit vereist dat de bloeddruk, ademhaling en hartfunctie in stand worden gehouden, vitale functies worden geregistreerd en dat apparatuur voor reanimatie en beademing beschikbaar is. De injectiesnelheid van pentobarbitalnatrium mag niet hoger zijn dan 50 mg/min.

Er bestaat geen gemiddelde intraveneuze dosis NEMBUTAL-natriumoplossing (pentobarbitalnatriuminjectie) die gegarandeerd vergelijkbare effecten bij verschillende patiënten oplevert. De kans op overdosering en ademhalingsdepressie is klein wanneer het geneesmiddel langzaam in fractionele doses wordt toegediend.

Een veelgebruikte startdosis voor een volwassene van 70 kg is 100 mg. Een proportionele dosisverlaging is noodzakelijk voor kinderen of verzwakte patiënten. Het duurt minstens één minuut om het volledige effect van intraveneus pentobarbital te bepalen. Indien nodig kunnen kleine extra doses van het geneesmiddel worden toegediend tot een totaal van 200 tot 500 mg voor gezonde volwassenen.

Gebruik als anticonvulsivum

Bij convulsies moet de dosering van NEMBUTAL-natriumoplossing tot een minimum worden beperkt om de depressie die op convulsies kan volgen niet te verergeren. De injectie moet langzaam worden toegediend, rekening houdend met de tijd die nodig is voor het geneesmiddel om de bloed-hersenbarrière te passeren.

Speciale patiëntengroepen

De dosering moet worden verlaagd bij ouderen of verzwakte patiënten, omdat deze patiënten gevoeliger kunnen zijn voor barbituraten. De dosering moet worden verlaagd bij patiënten met een verminderde nierfunctie of leveraandoening.

Controle

Parenteriële geneesmiddelen moeten vóór toediening visueel worden gecontroleerd op de aanwezigheid van deeltjes en verkleuring, voor zover de verpakking dit toelaat. Injectieoplossingen die neerslag vertonen, mogen niet worden gebruikt.

Hoe wordt Nembutal geleverd?

NEMBUTAL Natriumoplossing (pentobarbitalnatriuminjectie, USP) is verkrijgbaar in de volgende formaten:

20 ml flacon voor meervoudig gebruik, 1 g per flacon (NDC 76478-501-20); en 50 ml flacon voor meervoudig gebruik, 2,5 g per flacon (NDC 76478-501-50).

Elke ml bevat:

Pentobarbitalnatrium, derivaat van barbituurzuur – 50 mg
Propyleenglycol – 40% v/v
Alcohol – 10%
Water voor injectie – qs
(pH aangepast tot ongeveer 9,5 met zoutzuur en/of natriumhydroxide.)

De flaconstoppers zijn latexvrij.

Blootstelling van farmaceutische producten aan hitte dient tot een minimum beperkt te worden. Vermijd overmatige hitte. Bescherm tegen bevriezing. Het wordt aanbevolen het product te bewaren bij 20° tot 25°C (68° tot 77°F), maar korte afwijkingen tussen 15° en 30°C (59° en 86°F) zijn toegestaan. Zie USP gecontroleerde kamertemperatuur.

Gefabriceerd voor: Oak Pharmaceuticals, Inc. ® Handelsmerk van Oak Pharmaceuticals, Inc. Herzien april 2019

Bijwerkingen van Nembutal

De volgende bijwerkingen en hun frequentie zijn samengesteld op basis van surveillance bij duizenden gehospitaliseerde patiënten. Omdat deze patiënten zich mogelijk minder bewust zijn van bepaalde mildere bijwerkingen van barbituraten, kan de frequentie van deze reacties iets hoger liggen bij volledig ambulante patiënten.

Meer dan 1 op 100 patiënten. De meest voorkomende bijwerking, geschat op 1 tot 3 patiënten per 100, is: Zenuwstelsel: Slaperigheid.

Minder dan 1 op 100 patiënten. Bijwerkingen die naar schatting bij minder dan 1 op de 100 patiënten voorkomen, staan hieronder vermeld, gegroepeerd per orgaansysteem en in aflopende volgorde van frequentie:

Zenuwstelsel: Agitatie, verwardheid, hyperkinesie, ataxie, depressie van het centrale zenuwstelsel, nachtmerries, nervositeit, psychiatrische stoornissen, hallucinaties, slapeloosheid, angst, duizeligheid, denkstoornissen.

Ademhalingsstelsel: Hypoventilatie, apneu.

Hart- en vaatstelsel: Bradycardie, hypotensie, syncope.

Spijsverteringsstelsel: Misselijkheid, braken, constipatie.

Geneesmiddelinteracties voor Nembutal

De meeste meldingen van klinisch significante geneesmiddelinteracties met barbituraten betreffen fenobarbital. De toepassing van deze gegevens op andere barbituraten lijkt echter geldig en rechtvaardigt herhaalde bloedspiegelbepalingen van de betreffende geneesmiddelen bij gelijktijdig gebruik van meerdere geneesmiddelen.

Anticoagulantia

Fenobarbital verlaagt de plasmaspiegel van dicumarol (voorheen bishydroxycoumarine) en veroorzaakt een afname van de anticoagulerende activiteit, gemeten aan de hand van de protrombinetijd. Barbituraten kunnen hepatische microsomale enzymen induceren, wat resulteert in een verhoogd metabolisme en een verminderde anticoagulerende respons van orale anticoagulantia (bijv. warfarine, acenocoumarol, dicumarol en fenprocoumon). Patiënten die stabiel zijn ingesteld op anticoagulantia, hebben mogelijk een dosisaanpassing nodig als barbituraten aan hun behandelingsschema worden toegevoegd of eruit worden verwijderd.

Corticosteroïden

Barbituraten lijken het metabolisme van exogene corticosteroïden te versnellen, waarschijnlijk door de inductie van hepatische microsomale enzymen. Patiënten die stabiel zijn ingesteld op corticosteroïdtherapie hebben mogelijk een dosisaanpassing nodig als barbituraten aan hun behandelingsschema worden toegevoegd of eruit worden verwijderd.

Griesofulvine

Fenobarbital lijkt de absorptie van oraal toegediende griseofulvine te belemmeren, waardoor de bloedspiegel daalt. Het effect van de resulterende verlaagde bloedspiegel van griseofulvine op de therapeutische respons is niet vastgesteld. Het is echter raadzaam om gelijktijdige toediening van deze geneesmiddelen te vermijden.

Doxycycline

Het is aangetoond dat fenobarbital de halfwaardetijd van doxycycline verkort tot wel 2 weken nadat de barbituraattherapie is gestaakt. Dit mechanisme berust waarschijnlijk op de inductie van hepatische microsomale enzymen die het antibioticum metaboliseren. Als fenobarbital en doxycycline gelijktijdig worden toegediend, moet de klinische respons op doxycycline nauwlettend worden gevolgd.

Fenitoïne, natriumvalproaat, valproïnezuur

Het effect van barbituraten op het metabolisme van fenytoïne lijkt variabel te zijn. Sommige onderzoekers melden een versnellend effect, terwijl anderen geen effect melden. Omdat het effect van barbituraten op het metabolisme van fenytoïne niet voorspelbaar is, moeten de bloedspiegels van fenytoïne en barbituraten vaker worden gecontroleerd als deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend. Natriumvalproaat en valproïnezuur lijken het barbituraatmetabolisme te vertragen; daarom moeten de bloedspiegels van barbituraten worden gecontroleerd en zo nodig de dosering worden aangepast.

Centrale zenuwstelselonderdrukkende middelen

Het gelijktijdige gebruik van andere centrale zenuwstelselonderdrukkende middelen, waaronder andere sedativa of hypnotica, antihistaminica, tranquillizers of alcohol, kan een additief onderdrukkend effect hebben.

Monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers)

MAO-remmers verlengen de effecten van barbituraten, waarschijnlijk omdat de afbraak van het barbituraat wordt geremd.

Estradiol, estron, progesteron en andere steroïde hormonen
Voorbehandeling met of gelijktijdige toediening van fenobarbital kan het effect van estradiol verminderen door de afbraak ervan te versnellen. Er zijn meldingen van patiënten die met anti-epileptica (bijv. fenobarbital) werden behandeld en zwanger raakten tijdens het gebruik van orale anticonceptiva. Vrouwen die fenobarbital gebruiken, kunnen een alternatieve anticonceptiemethode worden aangeraden.

Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen

Pentobarbitalnatriuminjectie valt onder de federale wetgeving inzake gereguleerde stoffen (Federal Controlled Substances Act) volgens DEA-schema II.

Barbituraten kunnen verslavend zijn. Tolerantie, psychische afhankelijkheid en lichamelijke afhankelijkheid kunnen optreden, met name na langdurig gebruik van hoge doses barbituraten. Dagelijkse toediening van meer dan 400 milligram (mg) pentobarbital of secobarbital gedurende ongeveer 90 dagen kan leiden tot een zekere mate van lichamelijke afhankelijkheid. Een dosis van 600 tot 800 mg, ingenomen gedurende ten minste 35 dagen, is voldoende om ontwenningsaanvallen te veroorzaken. De gemiddelde dagelijkse dosis voor een barbituraatverslaafde is doorgaans ongeveer 1,5 gram. Naarmate tolerantie voor barbituraten zich ontwikkelt, neemt de hoeveelheid die nodig is om dezelfde mate van intoxicatie te behouden toe; de tolerantie voor een fatale dosis neemt echter niet meer dan tweevoudig toe. Hierdoor wordt de marge tussen een intoxicerende dosis en een fatale dosis kleiner.

Symptomen van acute intoxicatie met barbituraten zijn onder andere een onstabiele gang, onduidelijke spraak en aanhoudende nystagmus (oogbewegingen). Psychische verschijnselen van chronische intoxicatie zijn onder andere verwardheid, slecht beoordelingsvermogen, prikkelbaarheid, slapeloosheid en lichamelijke klachten.

Symptomen van barbituraatafhankelijkheid lijken op die van chronisch alcoholisme. Als iemand tekenen van alcoholvergiftiging vertoont die volstrekt niet in verhouding staan tot de hoeveelheid alcohol in zijn of haar bloed, moet het gebruik van barbituraten worden vermoed. De dodelijke dosis van een barbituraat is veel lager als er ook alcohol is ingenomen.

Waarschuwingen voor Nembutal

Verslavend

Barbituraten kunnen verslavend zijn. Tolerantie, psychische en fysieke afhankelijkheid kunnen optreden bij langdurig gebruik. (Zie de secties “Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen” en “Farmacokinetiek”.) Patiënten met een psychische afhankelijkheid van barbituraten kunnen de dosering verhogen of het doseringsinterval verkorten zonder een arts te raadplegen en kunnen vervolgens een fysieke afhankelijkheid van barbituraten ontwikkelen. Om de kans op overdosering of het ontstaan van afhankelijkheid te minimaliseren, dient het voorschrijven en afleveren van sedatieve-hypnotische barbituraten beperkt te blijven tot de hoeveelheid die nodig is voor het interval tot de volgende afspraak. Abrupt stoppen na langdurig gebruik bij een afhankelijke persoon kan leiden tot ontwenningsverschijnselen, waaronder delirium, convulsies en mogelijk de dood. Barbituraten dienen geleidelijk te worden afgebouwd bij elke patiënt waarvan bekend is dat deze gedurende lange tijd een te hoge dosering gebruikt. (Zie het gedeelte ‘Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen’.)

Intraveneuze toediening

Te snelle toediening kan leiden tot ademhalingsdepressie, apneu, laryngospasme of vasodilatatie met een daling van de bloeddruk.

Acute of chronische pijn

Voorzichtigheid is geboden bij het toedienen van barbituraten aan patiënten met acute of chronische pijn, omdat paradoxale opwinding kan worden opgewekt of belangrijke symptomen kunnen worden gemaskeerd. Het gebruik van barbituraten als sedativa in de postoperatieve periode na een operatie en als aanvulling op chemotherapie bij kanker is echter goed ingeburgerd.

Gebruik tijdens de zwangerschap

Barbituraten kunnen schade aan de foetus veroorzaken wanneer ze worden toegediend aan een zwangere vrouw. Retrospectieve, gecontroleerde onderzoeken hebben een verband gesuggereerd tussen het gebruik van barbituraten door de moeder en een hoger dan verwachte incidentie van foetale afwijkingen. Na orale of parenterale toediening passeren barbituraten gemakkelijk de placenta en worden ze verdeeld over de foetale weefsels, met de hoogste concentraties in de placenta, de foetale lever en de hersenen. De concentratie in het bloed van de foetus benadert de concentratie in het bloed van de moeder na parenterale toediening. Ontwenningsverschijnselen treden op bij baby’s geboren uit moeders die barbituraten hebben gebruikt gedurende het laatste trimester van de zwangerschap. (Zie de sectie “Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen”.) Als dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, of als de patiënt zwanger wordt tijdens het gebruik van dit geneesmiddel, moet de patiënt op de hoogte worden gesteld van het potentiële risico voor de foetus.

Synergetische effecten

Het gelijktijdig gebruik van alcohol of andere centraal zenuwstelselonderdrukkende middelen kan additieve centraal zenuwstelselonderdrukkende effecten veroorzaken.

Neurotoxiciteit bij kinderen

Gepubliceerde dierstudies tonen aan dat de toediening van anesthetica en sedativa die NMDA-receptoren blokkeren en/of de GABA-activiteit versterken, de neuronale apoptose in de ontwikkelende hersenen verhoogt en resulteert in cognitieve stoornissen op de lange termijn wanneer ze langer dan 3 uur worden gebruikt. De klinische betekenis van deze bevindingen is niet duidelijk. Op basis van de beschikbare gegevens wordt echter aangenomen dat de periode van kwetsbaarheid voor deze veranderingen samenhangt met blootstellingen in het derde trimester van de zwangerschap tot de eerste paar maanden na de geboorte, maar zich bij mensen kan uitstrekken tot ongeveer drie jaar (zie “VOORZORGSMAATREGELEN – Gebruik tijdens zwangerschap en bij kinderen” en “Farmacologie en/of toxicologie bij dieren”).

Sommige gepubliceerde studies bij kinderen suggereren dat soortgelijke tekorten kunnen optreden na herhaalde of langdurige blootstelling aan anesthetica in de vroege kinderjaren en kunnen leiden tot nadelige cognitieve of gedragsmatige effecten. Deze studies hebben aanzienlijke beperkingen en het is niet duidelijk of de waargenomen effecten te wijten zijn aan de toediening van het anestheticum/sedatiemiddel of aan andere factoren zoals de operatie of een onderliggende ziekte.

Anesthetica en sedatiemiddelen zijn een noodzakelijk onderdeel van de zorg voor kinderen en zwangere vrouwen die een operatie, andere ingrepen of onderzoeken moeten ondergaan die niet kunnen worden uitgesteld, en er is niet aangetoond dat specifieke medicijnen veiliger zijn dan andere. Bij beslissingen over het tijdstip van electieve ingrepen waarvoor anesthesie nodig is, moeten de voordelen van de ingreep worden afgewogen tegen de mogelijke risico’s.

Voorzorgsmaatregelen voor Nembutal

Algemeen

Barbituraten kunnen gewenning veroorzaken. Tolerantie en psychische en fysieke afhankelijkheid kunnen optreden bij voortgezet gebruik. (Zie de sectie “Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen”.) Barbituraten dienen met voorzichtigheid, of helemaal niet, te worden toegediend aan patiënten met een depressie, suïcidale neigingen of een voorgeschiedenis van drugsgebruik.

Oudere of verzwakte patiënten kunnen op barbituraten reageren met uitgesproken opwinding, depressie en verwardheid. Bij sommige personen veroorzaken barbituraten herhaaldelijk opwinding in plaats van depressie.

Bij patiënten met leverbeschadiging dienen barbituraten met voorzichtigheid en aanvankelijk in verlaagde doses te worden toegediend. Barbituraten mogen niet worden toegediend aan patiënten die de voorbodeverschijnselen van hepatisch coma vertonen.

Parenterale oplossingen van barbituraten zijn sterk alkalisch. Daarom moet uiterste zorg worden besteed aan het voorkomen van perivasculaire extravasatie of intra-arteriële injectie. Extravasculaire injectie kan lokale weefselschade met daaropvolgende necrose veroorzaken; De gevolgen van intra-arteriële injectie kunnen variëren van voorbijgaande pijn tot gangreen van het ledemaat. Bij elke klacht over pijn in het ledemaat moet de injectie worden gestaakt.

Laboratoriumonderzoek

Langdurige therapie met barbituraten moet gepaard gaan met periodieke laboratoriumonderzoeken van orgaansystemen, waaronder het hematopoëtische, renale en epatische systeem. (Zie de rubrieken “VOORZORGSMAATREGELEN – Algemeen” en “BIJWERKINGEN”.)

Carcinogenese

Diergegevens
Fenobarbitalnatrium is carcinogeen bij muizen en ratten na levenslange toediening. Bij muizen veroorzaakte het goedaardige en kwaadaardige leverceltumoren. Bij ratten werden goedaardige leverceltumoren pas op zeer late leeftijd waargenomen.

Gegevens bij mensen

In een 29-jarige epidemiologische studie onder 9136 patiënten die werden behandeld met een anticonvulsief protocol dat fenobarbital bevatte, bleek er sprake te zijn van een hoger dan normaal aantal gevallen van leverkanker. Eerder werden sommige van deze patiënten behandeld met thorotrast, een geneesmiddel waarvan bekend is dat het leverkanker kan veroorzaken. Deze studie leverde daarom onvoldoende bewijs dat fenobarbitalnatrium kankerverwekkend is bij mensen.

Gegevens uit een retrospectieve studie onder 235 kinderen, waarbij de soorten barbituraten niet werden geïdentificeerd, suggereerden een verband tussen blootstelling aan barbituraten tijdens de zwangerschap en een verhoogde incidentie van hersentumoren. (Gold, E., et al., “Increased Risk of Brain Tumors in Children Exposed to Barbiturates,” Journal of National Cancer Institute, 61:1031-1034, 1978).

Zwangerschap

Teratogene effecten
Zwangerschapscategorie D

Zie de sectie “WAARSCHUWINGEN – Gebruik tijdens de zwangerschap”.

Niet-teratogene effecten

Rapporten over zuigelingen die langdurig in de baarmoeder aan barbituraten werden blootgesteld, omvatten het acute ontwenningssyndroom met convulsies en hyperprikkelbaarheid vanaf de geboorte tot een vertraagd begin van maximaal 14 dagen. (Zie de sectie “Misbruik en afhankelijkheid van geneesmiddelen”.)

Gepubliceerde studies bij zwangere primaten tonen aan dat de toediening van anesthetica en sedativa die NMDA-receptoren blokkeren en/of de GABA-activiteit versterken tijdens de periode van piekhersenontwikkeling de neuronale apoptose in de zich ontwikkelende hersenen van het nageslacht verhoogt wanneer deze langer dan 3 uur worden gebruikt. Er zijn geen gegevens over blootstelling tijdens de zwangerschap bij primaten die overeenkomen met perioden vóór het derde trimester bij mensen.

In een gepubliceerde studie verhoogde de toediening van een anesthetische dosis ketamine gedurende 24 uur op dag 122 van de zwangerschap de neuronale apoptose in de zich ontwikkelende hersenen van de foetus. In andere gepubliceerde studies resulteerde toediening van isoflurane of propofol gedurende 5 uur op dag 120 van de zwangerschap in een verhoogde apoptose van neuronen en oligodendrocyten in de zich ontwikkelende hersenen van het nageslacht. Wat betreft de hersenontwikkeling komt deze periode overeen met het derde trimester van de zwangerschap bij de mens. De klinische betekenis van deze bevindingen is niet duidelijk; studies bij jonge dieren suggereren echter dat neuroapoptose correleert met cognitieve stoornissen op de lange termijn (zie “WAARSCHUWINGEN – Neurotoxiciteit bij kinderen”, “Voorzorgsmaatregelen – Gebruik bij kinderen” en “Farmacologie en/of toxicologie bij dieren”).

Arbeid en bevalling

Hypnotische doses van deze barbituraten lijken de baarmoederactiviteit tijdens de bevalling niet significant te beïnvloeden. Volledige anesthetische doses barbituraten verminderen de kracht en frequentie van de baarmoedercontracties. Toediening van sedatieve-hypnotische barbituraten aan de moeder tijdens de bevalling kan leiden tot ademhalingsdepressie bij de pasgeborene. Premature baby’s zijn bijzonder gevoelig voor de dempende effecten van barbituraten. Als barbituraten tijdens de bevalling worden gebruikt, moet reanimatieapparatuur beschikbaar zijn.

Er zijn momenteel geen gegevens beschikbaar om het effect van deze barbituraten te evalueren wanneer een tangverlossing of andere interventie noodzakelijk is. Ook zijn er geen gegevens beschikbaar om het effect van deze barbituraten op de latere groei, ontwikkeling en functionele rijping van het kind te bepalen.

Informatie over overdosering van Nembutal

De toxische dosis van barbituraten varieert aanzienlijk. Over het algemeen veroorzaakt een orale dosis van 1 gram van de meeste barbituraten ernstige vergiftiging bij een volwassene. De dood treedt meestal op na inname van 2 tot 10 gram barbituraat. Barbituraatvergiftiging kan worden verward met alcoholisme, bromidevergiftiging en diverse neurologische aandoeningen.

Acute overdosering met barbituraten manifesteert zich door depressie van het centrale zenuwstelsel en de ademhaling, die kan overgaan in Cheyne-Stokes-ademhaling, areflexie, lichte vernauwing van de pupillen (hoewel ze bij ernstige vergiftiging paralytisch kunnen verwijden), oligurie, tachycardie, hypotensie, verlaagde lichaamstemperatuur en coma. Het typische shocksyndroom (apneu, circulatoire collaps, ademhalingsstilstand en dood) kan optreden.

Bij extreme overdosering kan alle elektrische activiteit in de hersenen stoppen, in welk geval een “vlak” EEG, dat normaal gesproken gelijkgesteld wordt aan klinische dood, niet kan worden geaccepteerd. Dit effect is volledig reversibel, tenzij er hypoxische schade optreedt. Zelfs in situaties die op trauma lijken, moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid van barbituraatvergiftiging.

Complicaties zoals longontsteking, longoedeem, hartritmestoornissen, congestief hartfalen en nierfalen kunnen optreden. Uremie kan de gevoeligheid van het centrale zenuwstelsel voor barbituraten verhogen. De differentiaaldiagnose moet hypoglykemie, hoofdletsel, cerebrovasculaire accidenten, convulsies en diabetisch coma omvatten. Bloedspiegels van enkele barbituraten na acute overdosering staan vermeld in Tabel 1.

De behandeling van een overdosering is voornamelijk ondersteunend en bestaat uit het volgende:

Het handhaven van een adequate luchtweg, met beademing en zuurstoftherapie indien nodig.

Bewaking van de vitale functies en vochtbalans.

Vochttherapie en andere standaardbehandelingen voor shock, indien nodig.

Als de nierfunctie normaal is, kan geforceerde diurese helpen bij de eliminatie van het barbituraat. Alkalisering van de urine verhoogt de renale excretie van sommige barbituraten, met name fenobarbital, maar ook aprobarbital en mefobarbital (dat wordt gemetaboliseerd tot fenobarbital).

Hoewel hemodialyse niet wordt aanbevolen als routineprocedure, kan het worden toegepast bij ernstige barbituraatvergiftigingen of als de patiënt anurisch is of in shock verkeert.

De patiënt moet elke 30 minuten van de ene naar de andere zijde worden gedraaid.

Antibiotica moeten worden toegediend als er een vermoeden van longontsteking bestaat.

Passende verpleegkundige zorg is vereist om hypostatische pneumonie, decubitus, aspiratie en andere complicaties bij patiënten met een veranderd bewustzijn te voorkomen.

Contra-indicaties voor Nembutal

Barbituraten zijn gecontra-indiceerd bij patiënten met een bekende barbituraatovergevoeligheid. Barbituraten zijn ook gecontra-indiceerd bij patiënten met een voorgeschiedenis van manifeste of latente porfyrie.

Klinische farmacologie van Nembutal

Barbituraten kunnen alle niveaus van stemmingsverandering in het centrale zenuwstelsel veroorzaken, van opwinding tot lichte sedatie, hypnose en diep coma. Overdosering kan dodelijk zijn. In voldoende hoge therapeutische doses induceren barbituraten anesthesie.

Barbituraten onderdrukken de sensorische cortex, verminderen de motorische activiteit, veranderen de cerebellaire functie en veroorzaken slaperigheid, sedatie en hypnose.

Door barbituraten geïnduceerde slaap verschilt van fysiologische slaap. Slaaponderzoek heeft aangetoond dat barbituraten de hoeveelheid tijd die wordt doorgebracht in de REM-slaapfase (Rapid Eye Movement) of droomfase verminderen. Ook de slaapfasen III en IV worden verminderd. Na abrupt stoppen met het regelmatig gebruik van barbituraten kunnen patiënten een aanzienlijke toename van dromen, nachtmerries en/of slapeloosheid ervaren. Daarom wordt aanbevolen om een enkele therapeutische dosis over 5 of 6 dagen af te bouwen om de REM-rebound en de verstoorde slaap, die bijdragen aan het ontwenningssyndroom, te verminderen (bijvoorbeeld de dosis verlagen van 3 naar 2 doses per dag gedurende 1 week).

Uit onderzoek is gebleken dat secobarbitalnatrium en pentobarbitalnatrium na 2 weken continue toediening in vaste doses grotendeels hun effectiviteit verliezen, zowel voor het induceren als het behouden van slaap. De kort-, middellang- en, in mindere mate, langwerkende barbituraten worden veelvuldig voorgeschreven voor de behandeling van slapeloosheid. Hoewel de klinische literatuur vol staat met beweringen dat kortwerkende barbituraten beter zijn voor het induceren van slaap, terwijl middellangwerkende middelen effectiever zijn in het behouden van slaap, hebben gecontroleerde studies deze differentiële effecten niet kunnen aantonen. Daarom zijn barbituraten als slaapmedicatie van beperkte waarde na kortdurend gebruik.

Barbituraten hebben weinig pijnstillende werking bij subanesthetische doses. Integendeel, in subanesthetische doses kunnen deze geneesmiddelen de reactie op pijnlijke prikkels versterken. Alle barbituraten vertonen anticonvulsieve activiteit in anesthetische doses. Van de geneesmiddelen in deze klasse is echter alleen van fenobarbital, mefobarbital en metharbital klinisch aangetoond dat ze effectief zijn als orale anticonvulsiva in subhypnotische doses.

Barbituraten zijn ademhalingsdepressiva. De mate van ademhalingsdepressie is afhankelijk van de dosis.

Klinische farmacologie voor Nembutal

Barbituraten onderdrukken de sensorische cortex, verminderen de motorische activiteit, veranderen de cerebellaire functie en veroorzaken slaperigheid, sedatie en hypnose.

Door barbituraten geïnduceerde slaap verschilt van fysiologische slaap. Slaaponderzoek in laboratoria heeft aangetoond dat barbituraten de hoeveelheid tijd die wordt doorgebracht in de REM-slaapfase (Rapid Eye Movement) of droomfase verminderen. Ook de slaapfasen III en IV worden verminderd. Na abrupt stoppen met het regelmatig gebruik van barbituraten kunnen patiënten een aanzienlijke toename van dromen, nachtmerries en/of slapeloosheid ervaren. Daarom wordt aanbevolen om een enkele therapeutische dosis over 5 of 6 dagen af te bouwen om de REM-rebound en de verstoorde slaap, die bijdragen aan het ontwenningssyndroom, te verminderen (bijvoorbeeld de dosis verlagen van 3 naar 2 doses per dag gedurende 1 week).

Barbituraten hebben weinig pijnstillende werking bij subanesthetische doses. In subanesthetische doses kunnen deze geneesmiddelen de reactie op pijnlijke prikkels juist versterken. Alle barbituraten vertonen anticonvulsieve activiteit in anesthetische doses. Van de geneesmiddelen in deze klasse is echter klinisch aangetoond dat alleen fenobarbital, mefobarbital en metharbital effectief zijn als orale anticonvulsiva in subhypnotische doses.

Barbituraten zijn ademhalingsdepressiva. De mate van ademhalingsdepressie is afhankelijk van de dosis. Bij hypnotische doses is de ademhalingsdepressie die door barbituraten wordt veroorzaakt vergelijkbaar met die tijdens fysiologische slaap, met een lichte daling van de bloeddruk en de hartslag.

Onderzoek bij proefdieren heeft aangetoond dat barbituraten de tonus en contractiliteit van de baarmoeder, urineleiders en blaas verminderen. De concentraties van deze geneesmiddelen die nodig zijn om dit effect bij mensen te bewerkstelligen, worden echter niet bereikt met sedatieve-hypnotische doses.

Barbituraten belemmeren de normale leverfunctie niet, maar er is aangetoond dat ze leverenzymen induceren, waardoor het metabolisme van barbituraten en andere geneesmiddelen toeneemt en/of verandert. (Zie de sectie “GENEESMIDDELINTERACTIES”).

Farmacokinetiek

Barbituraten worden in wisselende mate geabsorbeerd na orale, rectale of parenterale toediening. De zouten worden sneller geabsorbeerd dan de zuren.

De aanvang van de werking na orale of rectale toediening varieert van 20 tot 60 minuten. Na intramusculaire toediening treedt de werking iets sneller op. Na intraveneuze toediening varieert de aanvang van de werking van vrijwel onmiddellijk voor pentobarbitalnatrium tot 5 minuten voor fenobarbitalnatrium. Maximale centrale zenuwstelseldepressie kan pas 15 minuten of langer na intraveneuze toediening van fenobarbitalnatrium optreden.

De werkingsduur, die samenhangt met de snelheid waarmee de barbituraten zich door het lichaam verspreiden, varieert per persoon en ook bij dezelfde persoon van tijd tot tijd.

Uit geen enkel onderzoek is gebleken dat de verschillende toedieningsroutes equivalent zijn wat betreft biologische beschikbaarheid.

Barbituraten zijn zwakke zuren die worden geabsorbeerd en snel worden verdeeld over alle weefsels en lichaamsvloeistoffen, met hoge concentraties in de hersenen, lever en nieren. De lipofiele eigenschappen van barbituraten zijn de belangrijkste factor in hun verspreiding in het lichaam. Hoe lipofieler een barbituraat is, hoe sneller het alle weefsels van het lichaam binnendringt. Barbituraten binden zich in wisselende mate aan plasma- en weefseleiwitten, waarbij de mate van binding rechtstreeks toeneemt met de lipofiele eigenschappen.

Fenobarbital heeft de laagste lipofiele eigenschappen, de laagste plasma-eiwitbinding, de laagste herseneiwitbinding, de langste vertraging in de aanvang van de werking en de langste werkingsduur. Aan het andere uiterste bevindt zich secobarbital, dat de hoogste lipofiele eigenschappen, plasma-eiwitbinding en herseneiwitbinding heeft, de kortste vertraging in de aanvang van de werking en de kortste werkingsduur. Butabarbital wordt geclassificeerd als een intermediair barbituraat.

De plasmahalfwaardetijd van pentobarbital bij volwassenen bedraagt 15 tot 50 uur en lijkt dosisafhankelijk te zijn.

Uncategorized

Wat u moet weten voordat u Nembutal koopt

Post author By admin
Post date March 17, 2026
No Comments on Wat u moet weten voordat u Nembutal koopt

Wat u moet weten voordat u Nembutal koopt

Nembutal is een kalmeringsmiddel op recept met een medische waarde, maar is gevaarlijk bij misbruik. Dit artikel bespreekt misbruik, verslaving en behandeling van Nembutal.

Bent u op zoek naar een plek om Instanyl neusspray online te kopen zonder recept in Nederland en België? Dan kunt u rechtstreeks bestellen bij deze gerenommeerde 5-sterrenwebsite. Ze zijn erg goed en betrouwbaar en verkopen al meer dan 8 jaar originele medicijnen in Nederland en België met een zeer goede reputatie. Dit is de beste website die ik iedereen kan aanbevelen om Instanyl neusspray en andere medicijnen met of zonder recept te kopen.

Instanyl neusspray kopen zonder recept

Wat is Nembutal?

Nembutal (pentobarbital) behoort tot de groep geneesmiddelen die bekend staan als barbituraten.

Barbituraten zijn geneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken en vaak sedatieve-hypnotische middelen worden genoemd, omdat ze in lage doses helpen om in slaap te vallen (kalmerende werking) en in hogere doses angststoornissen kunnen behandelen (hypnotische werking).

De belangrijkste toepassingen van Nembutal zijn:

Voor de kortdurende behandeling van slapeloosheid (meestal gebruikt om mensen te helpen in slaap te vallen, maar minder effectief om mensen te helpen doorslapen).

Behandeling van angst.

Als anticonvulsivum in noodsituaties.

Als pre-anesthetisch middel voor een operatie.

De Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA) classificeert Nembutal als een gereguleerde stof van categorie II. De DEA erkent dat het middel belangrijke medische toepassingen heeft, maar ook een grote kans biedt op misbruik en lichamelijke afhankelijkheid.

Misbruik van Nembutal

Volgens schattingen van de Substance Abuse and Mental Health Services Administration (SAMHSA) uit 2015 gebruikten slechts ongeveer 452.000 personen ouder dan 12 jaar in de Verenigde Staten barbituraten, en naar schatting 46.000 van hen hebben minstens één keer een barbituraat misbruikt.

SAMHSA meldt ook dat barbituraten het meest worden gebruikt in ziekenhuizen of klinieken. Wanneer ze worden voorgeschreven, worden barbituraten vaker voorgeschreven aan ouderen of vrouwen.

Misbruik van Nembutal kan onder andere bestaan uit:

Het gebruik van Nembutal om een roes te bereiken.

Het gebruik van Nembutal in hogere doses of op andere manieren dan bedoeld (bijv. het fijnmalen en snuiven van pillen).

Het innemen van Nembutal van iemand anders of het illegaal kopen ervan.

Barbituraten zijn normaal gesproken niet het primaire middel dat wordt gebruikt door mensen die ze misbruiken. In plaats daarvan worden barbituraten en benzodiazepinen vaker in combinatie met andere middelen gebruikt.

Het meest voorkomende middel dat met barbituraten wordt gebruikt, is alcohol, hoewel het niet ongebruikelijk is dat mensen barbituraten combineren met andere barbituraten, benzodiazepinen, verdovende pijnstillers of vrij verkrijgbare middelen, waaronder cannabisproducten. Omdat deze middelen vaak in combinatie met andere middelen worden misbruikt, neemt de kans op het ontwikkelen van zeer complexe problemen met verslavingsproblematiek toe.

Gevaren van Nembutal-misbruik

Effecten en risico’s van Nembutal-misbruik kunnen zijn:

Vergelijkbare effecten als bij alcoholvergiftiging, zoals trage en onduidelijke spraak; problemen met de motorische coördinatie; Een schuifelende of wankelende gang; problemen met het evenwicht; een afname van de ademhalingsfrequentie, hartslag, bloeddruk en lichaamstemperatuur; een vertraagd denkproces; problemen met redeneren en logica; agressie; sedatie en lethargie; en bewusteloosheid en/of coma.

Het ontwikkelen van lichamelijke afhankelijkheid (ontwenningsverschijnselen bij het stoppen met of verminderen van het gebruik).

Het ontwikkelen van een stoornis in het gebruik van sedativa, hypnotica of anxiolytica, een specifieke stoornis in het gebruik van middelen zoals beschreven in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – Fifth Edition (DSM-5) van de American Psychiatric Association (APA).

Langetermijneffecten, waaronder aanzienlijke problemen met het ademhalingssysteem (als gevolg van chronische ademhalingsonderdrukking), het cardiovasculaire systeem en de lever, evenals mogelijke schade aan het centrale zenuwstelsel (de hersenen en het ruggenmerg).

Hersenschade die kan leiden tot cognitieve problemen, zoals problemen met aandacht, geheugen en redeneren, of de ontwikkeling van langdurige emotionele problemen, waaronder depressie, angst en zelfs psychose.

Aanzienlijke problemen in iemands persoonlijke leven, waaronder problemen op het werk, op school, in relaties, enz.
Fatale overdosis.

Personen onder invloed van barbituraten hebben vaak dezelfde problemen met redeneren en functioneren als personen die zwaar onder invloed zijn van alcohol. Dit verhoogt het risico dat de persoon betrokken raakt bij ongelukken, slechte beslissingen neemt die potentieel gevaarlijk kunnen zijn, en risicovol gedrag vertoont, zoals onbeschermde seks. Chronisch misbruik van Nembutal kan leiden tot diverse gevaarlijke gebeurtenissen die op de lange termijn zowel de fysieke als de mentale gezondheid kunnen beïnvloeden.

Overdosis Nembutal

Een overdosis Nembutal kan fataal zijn, omdat het middel delen van de hersenen die de ademhaling en hartslag regelen, uitschakelt. Mensen kunnen in coma raken en overlijden, of ze kunnen het overleven maar ernstige hersenschade oplopen als gevolg van een verminderde zuurstoftoevoer naar belangrijke hersengebieden.

Mensen die een overdosis Nembutal nemen, worden vaak erg lethargisch en verward, vertonen een aanzienlijk verminderde ademhaling en kunnen bewusteloos of in coma raken. Houd er rekening mee dat Nembutal is gebruikt om dieren en zelfs mensen te euthanaseren. Een overdosis Nembutal zou dezelfde effecten hebben als de dosis die voor euthanasie wordt gebruikt.

Wanneer mensen geneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken, zoals barbituraten en benzodiazepinen, of barbituraten zoals Nembutal, combineren met alcohol, versterken ze de onderdrukkende werking van deze geneesmiddelen op het centrale zenuwstelsel. Dit maakt een overdosis veel waarschijnlijker; daarom is het combineren van geneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken extreem gevaarlijk.

Nembutal-ontwenning en -detoxificatie

Het ontwenningssyndroom van geneesmiddelen zoals Nembutal kan zeer gevaarlijk zijn vanwege de mogelijke ontwikkeling van ernstige symptomen. Het bestaat uit ernstige verwardheid, hallucinaties (meestal visuele), trillingen en de mogelijkheid van epileptische aanvallen. De epileptische aanvallen die kunnen optreden als gevolg van barbituraatontwenning kunnen fataal zijn.

Personen die chronisch Nembutal hebben misbruikt, moeten onder medisch toezicht staan en een door een arts begeleid ontwenningsprotocol volgen. Dit houdt doorgaans in dat een langwerkend barbituraat of benzodiazepine wordt toegediend in een dosis die voldoende is om eventuele ontwenningsverschijnselen te beheersen, waarna de dosis periodiek langzaam wordt afgebouwd om de persoon geleidelijk te laten wennen aan het functioneren met lagere doses van het geneesmiddel zonder significante ontwenningsverschijnselen te ervaren. Uiteindelijk, wanneer de dosis laag genoeg is, kan Nembutal volledig worden gestaakt.

Behandeling van Nembutal-verslaving

Het is zelden voldoende om alleen de ontwenningsperiode van Nembutal te doorstaan om nuchter te blijven. Langdurig herstel vereist doorgaans dat de psychologische en sociale factoren die bijdragen aan iemands verslaving worden aangepakt. Behandeling kan in verschillende omgevingen plaatsvinden en omvat meestal een combinatie van gedragstherapie, steun van lotgenoten, psycho-educatie, gelijktijdige behandeling van eventuele bijkomende stoornissen en andere interventies.

Als u of een dierbare worstelt met een Nembutal-verslaving, bel dan 714-844-5389 om te beginnen met een verslavingsbehandeling of om meer te weten te komen over de verschillende zorgniveaus die worden aangeboden bij Laguna Treatment Center, onze kliniek voor residentiële behandeling in Orange County, Californië. Medewerkers van de opnameafdeling kunnen vragen beantwoorden over het gebruik van uw zorgverzekering om de behandeling te dekken en andere manieren om de verslavingsbehandeling te betalen.

Controleer uw verzekeringsdekking online met onze snelle en vertrouwelijke tool.

Uncategorized

fentanyl 50 micrograms / dose nuesspray

Post author By admin
Post date March 17, 2026
No Comments on fentanyl 50 micrograms / dose nuesspray

Instanyl neusspray

Hoe Instanyl neusspray 50 microgram te gebruiken

Inleiding
Bijsluiter: Informatie voor de gebruiker

Instanyl 50 microgram/dosis neusspray

Instanyl 100 microgram/dosis neusspray

Instanyl 200 microgram/dosis neusspray

fentanyl

Instanyl neusspray kopen zonder recept

Wat is Instanyl neusspray en waarvoor wordt het gebruikt?

Instanyl bevat de werkzame stof fentanyl en behoort tot een groep sterke pijnstillers, de opioïden. Opioïden werken door pijnsignalen naar de hersenen te blokkeren.

Instanyl werkt snel en wordt gebruikt voor de behandeling van doorbraakpijn bij volwassen kankerpatiënten die al opioïde pijnstillers gebruiken voor hun onderliggende chronische pijn. Doorbraakpijn is een vorm van pijn die plotseling optreedt, zelfs wanneer de onderliggende chronische pijn onder controle is met reguliere opioïde pijnstillers.

Wat u moet weten voordat u Instanyl gebruikt

als u allergisch bent voor fentanyl of een van de andere bestanddelen van dit geneesmiddel (vermeld in rubriek 6);

als u niet al dagelijks een voorgeschreven opioïde gebruikt voor aanhoudende pijn (bijv. codeïne, fentanyl, hydromorfon, morfine, oxycodon, meperidine), aangezien het risico op ernstige bijwerkingen, waaronder ademhalingsproblemen, kan toenemen;

als u een geneesmiddel gebruikt dat natriumoxybaat bevat;

als u kortdurende pijn heeft die geen doorbraakpijn is;

als u ernstige ademhalingsproblemen of een ernstige obstructieve longziekte heeft;

als u eerder radiotherapie in het hoofd-halsgebied heeft gehad;

als u herhaaldelijk neusbloedingen heeft gehad.

Waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen voor Instanyl neusspray

Bewaar dit geneesmiddel buiten het zicht en bereik van kinderen en op een veilige plaats om misbruik of diefstal te voorkomen (zie rubriek 5 voor meer informatie).

Overleg met uw arts of apotheker voordat u begint met Instanyl, met name:

als u een chronische obstructieve longziekte (COPD) heeft, aangezien Instanyl uw ademhalingsfrequentie kan beïnvloeden.

als u hartproblemen heeft, met name een trage hartslag, lage bloeddruk of een laag bloedvolume.

als u lever- of nierproblemen heeft.

als u problemen heeft met uw hersenfunctie, bijvoorbeeld door een hersentumor, hoofdletsel of verhoogde druk in de schedel.

als u ooit bijnierinsufficiëntie of een tekort aan geslachtshormonen (androgeendeficiëntie) heeft gehad bij gebruik van opioïden.

als u kalmeringsmiddelen gebruikt, zoals benzodiazepinen of andere verwante geneesmiddelen (zie ook de rubriek “Instanyl gebruiken in combinatie met andere geneesmiddelen”).

als u antidepressiva of antipsychotica gebruikt (zie ook de rubriek “Instanyl gebruiken in combinatie met andere geneesmiddelen”).

als u geneesmiddelen gebruikt die partiële agonisten/antagonisten worden genoemd, bijvoorbeeld Buprenorfine, nalbuphine en pentazocine (pijnstillers), omdat deze ontwenningsverschijnselen kunnen veroorzaken. Zie het gedeelte ‘Instanyl gebruiken met andere geneesmiddelen’ voor meer informatie.

Als u andere neussprays gebruikt, bijvoorbeeld voor verkoudheid of allergieën.

Ademhalingsstoornissen tijdens de slaap

Instanyl kan ademhalingsstoornissen tijdens de slaap veroorzaken, waaronder slaapapneu (ademstops tijdens de slaap) en slaapgerelateerde hypoxemie (een laag zuurstofgehalte in het bloed). Symptomen kunnen zijn: ademstops tijdens de slaap, ‘s nachts wakker worden door gebrek aan lucht, moeite met doorslapen of overmatige slaperigheid overdag. Als u of iemand anders deze symptomen opmerkt, neem dan contact op met uw arts om te bespreken of een dosisverlaging mogelijk is.

Het is erg belangrijk dat u onmiddellijk contact opneemt met uw arts of het ziekenhuis als u ademhalingsproblemen ondervindt tijdens de behandeling met Instanyl neusspray.

Neem contact op met uw arts als u tijdens het gebruik van Instanyl neusspray:

pijn voelt of een verhoogde gevoeligheid voor pijn (hyperalgesie) ervaart die niet reageert op een hogere dosis van het geneesmiddel zoals voorgeschreven door uw arts.

een combinatie van de volgende symptomen ervaart: misselijkheid, braken, verlies van eetlust, vermoeidheid, zwakte, duizeligheid en een lage bloeddruk. Deze symptomen kunnen samen wijzen op een potentieel levensbedreigende aandoening genaamd bijnierinsufficiëntie, waarbij de bijnieren niet genoeg hormonen produceren.

Als u herhaaldelijk neusbloedingen krijgt of neusklachten ervaart tijdens de behandeling met Instanyl neusspray, dient u uw arts te raadplegen. Deze zal beoordelen of een alternatieve behandeling voor uw doorbraakpijn nodig is.

Langdurig gebruik en tolerantie

Dit geneesmiddel bevat Instanyl neusspray, een opioïde. Herhaald gebruik van opioïde pijnstillers kan de werking van het medicijn verminderen (uw lichaam went eraan, een fenomeen dat bekend staat als farmacologische tolerantie). U kunt ook gevoeliger worden voor pijn bij gebruik van Instanyl neusspray. Dit staat bekend als hyperalgesie. Het verhogen van de dosis Instanyl neusspray kan de pijn nog enige tijd verlichten, maar het kan ook schadelijk zijn. Als u merkt dat het medicijn minder effectief wordt, neem dan contact op met uw arts. Uw arts zal bepalen of het beter is om de dosis te verhogen of het gebruik van Instanyl neusspray geleidelijk af te bouwen.

Afhankelijkheid en verslaving

Herhaald gebruik van Instanyl neusspray kan ook leiden tot afhankelijkheid, misbruik en verslaving, wat kan resulteren in een potentieel levensbedreigende overdosis. Het risico op deze bijwerkingen kan groter zijn bij hogere doses en langer gebruik. Afhankelijkheid of verslaving kan leiden tot een gevoel van controleverlies over de hoeveelheid medicijn die u nodig heeft of hoe vaak u het moet gebruiken. U kunt de behoefte voelen om het medicijn te blijven gebruiken, zelfs als het de pijn niet meer verlicht.

Het risico op afhankelijkheid of verslaving verschilt van persoon tot persoon. Het risico op afhankelijkheid van of verslaving aan Instanyl neusspray kan groter zijn als:

u of een familielid alcohol, voorgeschreven medicijnen of illegale drugs heeft misbruikt (“verslaving”).

u rookt.

u stemmingsproblemen heeft gehad (depressie, angststoornis of persoonlijkheidsstoornis) of door een psychiater bent behandeld voor andere psychische aandoeningen.

Als u een van de volgende symptomen opmerkt tijdens het gebruik van Instanyl neusspray, kan dit een teken zijn van afhankelijkheid of verslaving.

u het geneesmiddel langer moet gebruiken dan door uw arts is voorgeschreven.

u een hogere dosis moet gebruiken dan aanbevolen.

u het geneesmiddel gebruikt om andere redenen dan waarvoor het is voorgeschreven, bijvoorbeeld “om u rustig te voelen” of “om u te helpen slapen”.

u herhaaldelijk tevergeefs hebt geprobeerd te stoppen met het gebruik van het geneesmiddel of het gebruik ervan te beheersen.

U voelt zich niet lekker wanneer u stopt met het gebruik van het geneesmiddel (bijv. misselijkheid, braken, diarree, angst, rillingen, beven en zweten), en u voelt zich beter wanneer u het weer inneemt (“ontwenningsverschijnselen”).

Als u een van deze verschijnselen opmerkt, overleg dan met uw arts om te bepalen wat de beste behandeling voor u is, wanneer het gepast is om met het geneesmiddel te stoppen en hoe u dit veilig kunt doen.

Kinderen en adolescenten

Instanyl neusspray mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar.

Gebruik van Instanyl neusspray met andere geneesmiddelen

Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt, onlangs hebt gebruikt of mogelijk gaat gebruiken, inclusief geneesmiddelen die zonder recept verkrijgbaar zijn.

Instanyl neusspray kan de werking van andere geneesmiddelen beïnvloeden of erdoor beïnvloed worden.

Wees extra voorzichtig als u wordt behandeld met een van de volgende geneesmiddelen:

Andere pijnstillers en geneesmiddelen voor neuropathische pijn, zoals gabapentine en pregabaline.

Alle geneesmiddelen die slaperigheid veroorzaken (een kalmerend effect hebben), zoals slaapmiddelen, kalmeringsmiddelen (bijv. benzodiazepinen of verwante geneesmiddelen), angstremmers, antihistaminica of tranquillizers, spierverslappers en gabapentinoïden (gabapentine en pregabaline). Gelijktijdig gebruik van deze geneesmiddelen met Instanyl neusspray kan leiden tot slaperigheid, diepe sedatie en ademhalingsproblemen (ademdepressie), wat coma of zelfs de dood tot gevolg kan hebben. Daarom dient gelijktijdig gebruik alleen te worden overwogen als er geen andere behandelingsmogelijkheden beschikbaar zijn.

Als uw arts Instanyl neusspray en kalmeringsmiddelen voorschrijft, dient u zowel de dosis als de duur van de gelijktijdige behandeling te beperken.

Vertel uw arts over alle kalmeringsmiddelen die u gebruikt en volg zijn of haar aanbevelingen met betrekking tot de dosering. Het kan nuttig zijn om uw vrienden of familie te informeren over de bovengenoemde tekenen en symptomen. Neem contact op met uw arts wanneer u dergelijke symptomen ervaart.

Elk geneesmiddel dat de manier waarop uw lichaam Instanyl neusspray afbreekt kan veranderen, zoals:

Instanyl neusspray met voedsel, drank en alcohol

Drink geen alcohol tijdens de behandeling met Instanyl, omdat dit het risico op ernstige bijwerkingen kan verhogen.

Zwangerschap en borstvoeding bij gebruik van Instanyl neusspray

Als u zwanger bent of borstvoeding geeft, denkt dat u zwanger bent of een kind wilt krijgen, vraag dan uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.

Instanyl mag niet worden gebruikt tijdens de zwangerschap, tenzij u dit met uw arts heeft besproken.

Instanyl mag niet worden gebruikt tijdens de bevalling, omdat fentanyl ernstige ademhalingsproblemen bij de pasgeborene kan veroorzaken.

Fentanyl kan in de moedermelk terechtkomen en bijwerkingen veroorzaken bij de baby die borstvoeding krijgt. Gebruik Instanyl niet als u borstvoeding geeft. Begin pas met borstvoeding 5 dagen na de laatste dosis Instanyl.

Hoe Instanyl neusspray te gebruiken

Voordat u met de behandeling begint en regelmatig tijdens de behandeling zal uw arts u ook uitleggen wat u van Instanyl kunt verwachten, wanneer en hoe lang u het moet gebruiken, wanneer u contact met uw arts moet opnemen en wanneer u moet stoppen met het gebruik ervan (zie ook rubriek 2).

Volg de instructies voor het gebruik van dit geneesmiddel precies zoals uw arts u heeft verteld. Vraag het uw arts of apotheker opnieuw als u twijfelt.

De dosis Instanyl staat los van uw andere behandeling voor kankerpijn.

Wanneer u begint met het gebruik van Instanyl, zal uw arts samen met u de dosis bepalen die uw doorbraakpijn verlicht.

De startdosis is één spray van 50 microgram in één neusgat, telkens wanneer u een episode van doorbraakpijn heeft. Tijdens het bepalen van uw effectieve dosis kan uw arts u adviseren om over te stappen op een hogere dosis.

Als de doorbraakpijn na 10 minuten niet is verlicht, mag u voor deze episode nog maar één spray gebruiken.

Over het algemeen moet u 4 uur wachten voordat u een nieuwe episode van doorbraakpijn behandelt. In uitzonderlijke gevallen, wanneer een nieuwe episode zich voordoet binnen 4 uur, kunt u Instanyl gebruiken om deze episode te behandelen, maar u moet dan minstens 2 uur wachten. Als u regelmatig episodes van doorbraakpijn ervaart met een tussenpoos van minder dan 4 uur, neem dan contact op met uw arts, omdat uw basisbehandeling voor kankerpijn mogelijk moet worden aangepast.

U kunt Instanyl gebruiken om maximaal vier episodes van doorbraakpijn per dag te behandelen.

Neem contact op met uw arts als u meer dan vier episodes van doorbraakpijn per dag ervaart, omdat uw basisbehandeling voor kankerpijn mogelijk moet worden aangepast.

Om bij te houden hoeveel Instanyl-doses u heeft gebruikt, kunt u de vakjes op de kindveilige klapdeksel van de buitenverpakking markeren.

Verander de dosis Instanyl of uw andere pijnstillers niet zelf. Dosiswijzigingen moeten in overleg met uw arts worden doorgevoerd.

Instanyl is voor nasaal gebruik.

Lees de gebruiksaanwijzing aan het einde van deze bijsluiter om te leren hoe u Instanyl moet gebruiken.

Symptomen van een overdosis Instanyl neusspray

Slaperigheid, lusteloosheid, duizeligheid, verlaagde lichaamstemperatuur, verlaagde hartslag, problemen met de coördinatie van armen en benen.

In ernstige gevallen kunnen de symptomen van een overdosis Instanyl bestaan uit coma, sedatie, convulsies of ernstige ademhalingsproblemen (zeer trage of oppervlakkige ademhaling). Een overdosis kan ook een hersenaandoening veroorzaken die bekend staat als toxische leukoencefalopathie.

Als u een van de bovenstaande symptomen opmerkt, moet u onmiddellijk medische hulp inroepen.

Opmerking voor verzorgers:

Als u merkt dat de persoon die met Instanyl wordt behandeld traag reageert, ademhalingsproblemen heeft of moeite heeft om wakker te blijven:

roep dan onmiddellijk noodhulp in.

Probeer de persoon wakker te houden door met hem of haar te praten of hem of haar af en toe zachtjes wakker te schudden.

Als de persoon ademhalingsproblemen heeft, probeer hem of haar dan elke 5-10 seconden te laten ademen.

Als de persoon stopt met ademen, probeer hem of haar dan te reanimeren totdat de hulpdiensten arriveren.

Als u vermoedt dat iemand per ongeluk Instanyl heeft gebruikt, zoek dan onmiddellijk medische hulp. Probeer de persoon wakker te houden totdat de hulpdiensten arriveren.

Als iemand per ongeluk Instanyl heeft gebruikt, kunnen dezelfde symptomen optreden als hierboven beschreven bij een overdosis.